Een Nederlands tintje.

Corona tijd.

Het valt voor veel mensen niet mee,die zitten echt in een moeilijke tijd in heel veel opzichten.

Ik ben blij dat de mensen in onze omgeving gezond zijn en hoop ook blijven.

We moeten ons allemaal aanpassen en je weg vinden in deze nare tijd.

Gelukkig kunnen wij ons goed vermaken,als eerste mijn huis schoon van onder tot boven van links naar rechts.

Ik vind het kleuren heel erg leuk en vermaak me dus ook daarmee,dan aan het lezen en een spelletje op de ipad, de boodschappen die krijgen we thuis geleverd en af en toe zelf even naar de winkel in de vroege morgen als het nog niet druk is.

Inmiddels mijn kleurspullen een beetje uitgebreid en kan dan weer helemaal los gaan haha.

Ook zijn er mensen die een 

kort lontje hebben in deze tijd als je ergens iets van zegt, details laat ik maar even, maar als ze iets van mij kapot maken is bij mij het lontje ook erg kort, en dus ben ik ook compleet uit mijn plaat gegaan toen ik zag dat iemand van onze galerij mijn asbak heeft kapot gegooid.

  

We hebben de huismeester gebeld maar die doet er ook geen ..... aan blijkbaar mag en kan dit allemaal.Ik had tegen de persoon gezegd je zorgt maar dat er een nieuwe komt,hmmm heb ik een ouwe uit zijn eigen huis gekregen die mag ie daar stoppen waar het donker is, inmiddels staat die asbak al even onder de tafel ipv erop.

Dan komen we op vakantie gaan, voor ons dit jaar niet wij slaan even over.

Al een paar keer contact gehad met Suntip over de voucher,zijn er mee bezig zeggen ze steeds maar we hebben nog niets ontvangen, het is een jaar geldig maar dit jaar is het voor ons geen optie om te gaan vliegen, ik vind alles nog erg onzeker en vraag  me af of je dan als je wel gaat een relaxte tijd zal hebben.

De huisjes in Nederland als je zo kijkt zijn ook rete-duur,dus we kijken eerst alles maar eens aan en  zien tzt wel of we plannen maken.

En dus blijven we dit jaar in Nederland. 

Wij hebben maar een klein balkon, die nu opgeknapt wordt, de schilders zijn bezig en dus zal het er straks weer fris uit zien.

Daarna zal ik maar eens Los Balcones een beetje gezellig maken,want uiteindelijk zullen we daar nu veel zitten deze periode.Ons hoor je niet klagen, kunnen in de zon zitten,dak boven ons hoofd,eten op tafel en wat lekkers bij de koffie en we zijn "gezond".

Wat we wel doen is met regelmaat een wandeling in de buurt het is zoiets als ontdek Brabant,we gaan vaak al lekker vroeg zodat er weinig volk op de been is zo hebben we dan toch onze beweging gehad en een frisse kop gehaald.

Het wandelen langs het kanaal is er een van, je zou denken we hebben het daar wel gezien maar toch ontdek je steeds iets nieuws.

En dit soort kleine dingen geniet ik toch ook enorm van.

Langs het Wilhelmina kanaal.

En dan is er vanuit huis op zo'n tien minuten lopen het Wandelbos,daar ook zo heerlijk,de vijver,kinderboerderij (nu dicht),de paden en geluid van de vogels, hoe kun je genieten van al deze kleine dingen, ik geniet ervan hoor.

Op stap in eigen omgeving en hoe gek is het dat je nu de dingen met andere ogen ziet en voelt.

Aan de andere kant van het Wandelbos,is er nog een prachtige plek,daar gingen we vroeger met onze Tess vaak heen kon die hond daar heerlijk spelen  met andere honden,en nu waren er ook weer veel honden die aan het ravotten waren,wij zijn Hemelvaartdag al in de vroege morgen gegaan.
  
De Oude Waranda.

 Morgen als iedereen weer aan het werk is en naar school,en het verder rustig is,willen we vroeg vertrekken naar een Natuurgebied ook hier in de buurt.
Ontdek je plekje.
We doen het voorlopig met de mooie natuur hier in Nederland en eerlijk is eerlijk niks mis mee.

Ik wens iedereen alle goeds en blijf gezond!

Onze vakantie in Andalusie en het Corona virus

Toch maar een blogje van deze vakantie.

In de tijd dat wij vertrokken was de Corona al aanwezig,toen niet wetende dat het zo heftig zou worden.
Alles was nog open de grenzen,de luchthavens en iedereen kon nog reizen, en zo ook wij.

En dus gingen we op pad.
Ik had er al rekening mee gehouden om voldoende medicijnen mee te nemen voor "je weet maar nooit".Met dat in ons achterhoofd zijn we dan toch gegaan.

De eerste dagen toch enorm genoten,en gelukkig achteraf gezien zijn we gelijk gaan doen wat we van plan waren.
Zo hebben we dan toch het een en ander kunnen zien.

Oke de reis verliep voorspoedig, alles netjes op tijd.Op het vliegveld van Malaga de auto opgehaald en toen naar het plaatsje Arriate, dat ligt 7 km van Ronda vandaan.
Het was een prachtige rit,wat ons opviel dat het zo rustig was op de weg en elke dag waar we ook heen gingen geen druk verkeer.
Dat werd na de zondag 15 maart helemaal want toen mochten we al bijna niet meer de straat op in Spanje.

Onze huurauto.

We maken onderweg een stop bij de Lidl om gelijk maar de eerste boodschappen en levensbehoefte mee te nemen.

Dan komen we aan bij Villa Ignacia waar Sophie en Fran ons staan op te wachten.
Sophie is een Nederlandse die getrouwd is met Fran een Spanjaard,achteraf waren we blij dat we door haar in het Nederlands op de hoogte werden gehouden met het wel en wee in Spanje.

We worden naar ons appartement gebracht en krijgen wat uitleg over het een en ander, het ziet en prima uit allemaal.

Dan lopen we het terras op, heerlijk ruim en kunnen zalig in de zon zitten want die staat de hele dag op het terras,het uitzicht prachtig we horen de vogels zingen en zien de geiten ook van de zon genieten.

Die avond liggen we vroeg in bed want we hadden een heel kort nachtje achter de rug.

De volgende morgen na het ontbijt rijden we richting Zahara de La Sierra.
Daar is een stuwdam en zoals overal in Andalusie de witte dorpjes.

We rijden het dorpje door naar boven om daar te kunnen parkeren,oei wat een enge smalle straatjes.

We maken een rondje door het dorpje.
Deze dorpjes is voor mij dus het echte authentieke Spanje,die straatjes, en vooral die die geuren die er rondhangen.
De kerkjes,de matten voor de ramen,de bloempotjes en de oude kromme dametjes, de mannen die bij elkaar zitten op een bankje zitten te kletsen,heerlijk om dit te mogen zien.

  Vanuit hier rijden we naar Natuurpark De La Sierra de Grazalema.

We rijden door een schitterend stuk natuur, en af en toe stoppen we om te luisteren naar niks,als alleen de vogels die je hoort.

Per ongeluk komen we in een piepklein dorpje en gaan eens kijken of we een koffie kunnen krijgen en ja dat lukt,de mensen zijn zo vreselijk vriendelijk het kan nog!!!!

Hier aan de rechterkant hebben wij een koffie gedronken,in de oude dorpjes waar niemand Engels praat en je het moet doen met je gebrekkige Spaans maar ze begrepen ons toch goed.Wat een warme mensen.

We vervolgen na de koffie onze rit naar Setenil de Las Bodegas.
Een dorpje waar de huisjes onder de rotsen zijn gebouwd,zo bijzonder om te zien.

Een goeie conditie was hier op zijn plaats.

 De volgende dag gaan we naar El Torcal.
Wat een prachtig en bijzonder natuurgebied.
De weg ernaartoe was tussen de olijfboomgaarden en die waren er veel.

Dit gebied van Spanje is schitterend,de natuur is zo wisselend.
El Torcal dan ook wel het pannekoekgebergte genoemd.
We gaan bij aankomst even naar het visitor center om te vragen voor de wandelingen,wij willen de makkelijkste en die duurt 45 min, ik denk dat wij er wel 2 uur over gedaan hebben haha, we dachten toen we begonnen oh dat zijn makkelijke paden ja ja in het begin maar toen begon en klimmen en klauteren.

De moeite waard om te klimmen en klauteren want is bijzonder mooi om hier te lopen.

Met een stelletje klapkuiten en zware bovenbenen stappen we voldaan in de auto.

Cueva del Gato daar gaan we ook nog eens even kijken.
We komen hier Amerikanen tegen uit Texas,die zouden doorreizen naar Turkije en dat ging dus al niet meer door dat was geannuleerd,we hebben een leuk babbeltje met elkaar gemaakt.
Maar hier ook een stukje prachtige natuur,in de zomer schijnen de Spanjaarden hier massaal te komen om te zwemmen.

Het pad was een beetje lastig zeker voor mij de lomperd die ik ben, gelukkig geen foto van mijn gestuntel als stijve hark, maar heb er een van Theo kunnen maken zodat gezien kan worden hoe je aan de andere kant moet komen.

Het is wel prachtig hier.

Ronda en natuurlijk met zijn beroemde brug.

Wat een pracht stad.

De bekende brug natuurlijk die mag je niet missen.

De brug, straatjes,pleintjes,kerken,parkjes,kortom een heerlijke leuke stad.

We wandelen de stad door,en komen dan bij Plaza de Toros.

 Je kunt naar binnen een museum maar dat slaan we over.

We wandelen verder door de straatjes.

En dan wordt het Maandag 16 Maart.
En krijgen we te horen dat Spanje op slot gaat vanaf 8 uur.
Dat betekent dat je nog maar met een persoon in de auto mag en alleen voor noodgevallen met zijn tweeen.
Dat je nog maar met een persoon de winkel in mag,niet meer naar buiten mag op de straat, je hondje laten plassen en vlug weer naar binnen.
Ze zijn streng,Sophie heeft moeten aantonen aan de gemeente dat ze gasten heeft en daar voor moet zorgen ze krijgt toestemming, maar ook afstand van elkaar houden.
We zitten met nog een ander Nederlands koppel die een kindje van anderhalf jaar bij zich hebben voor hun is het allemaal iets lastiger.
We hebben op gepaste afstand contact met elkaar want verder is er niemand,misschien een geluk dat we hier toch wel afgezonderd zitten, tijdens onze tripjes zijn we ook niet in contact geweest met andere mensen.
Dan zie en lees je van alles op het internet over de Corona,wij krijgen het toch ietwat spaans benauwd met de vraag kunnen we nog wel naar huis vliegen, want eerlijk is eerlijk we zaten er prima maar je bent dan toch liever in de eigen hut.
Gelukkig konden we afgelopen woensdag toch naar huis vliegen.
Op Malaga vliegveld alles heel streng.
Wij zijn blij thuis te zijn en moeten net als iedereen nu afwachten wat het gaat worden in de wereld,enige wat we allemaal kunnen doen is voorzichtig zijn,lief zijn voor elkaar en voor elkaar zorgen.

Nu nog wat laatste foto's van de omgeving waar we zaten.

Wij wensen iedereen veel sterkte de komende tijd.
💓